Przed wakacyjną przerwą Klub Książki spotkał się dwukrotnie, by omówić dwie pozycje, które choć dzieli niemal wszystko — od formy po tematykę — łączy odwaga literackiego eksperymentu i siła oddziaływania na czytelnika. Były to „Fale” Virginii Woolf oraz debiut George’a Orwella „Na dnie w Paryżu i Londynie”.
Gościem majowego spotkania Klubu była dr hab. Dominika Buchowska-Greaves — ekspertka od modernistycznej literatury anglosaskiej — która pomogła nam omówić najważniejszą książkę Virginii Woolf, „Fale”. Książka-eksperyment to chyba najtrafniejsze określenie. Niezwykła forma — długie monologi wewnętrzne bohaterów przeplatane opisami brzegu morskiego o kolejnych porach dnia — z jednej strony hipnotyzuje, z drugiej uniemożliwia szybkie czytanie.
Tą książką należy delektować się po trochu. Niemal pozbawiona bezpośrednich interakcji między bohaterami, opisuje jednocześnie ich samotność, współzależność oraz budowanie własnej tożsamości poprzez wzajemne oddziaływanie. Tak jak fale nieustannie uderzają o brzeg, tak w życiu doznajemy fal podobnych emocji i powtarzających się sytuacji. Ale fale po naszej śmierci dalej będą uderzać w brzeg.
Ostatnie przed wakacjami, czerwcowe spotkanie Klubu dotyczyło książki George’a Orwella „Na dnie w Paryżu i Londynie” — jego debiutanckiej powieści z 1933 roku, opartej na doświadczeniach autora z pobytu w obu tych miastach. Głównym wątkiem powieści są trudy życia przedstawicieli najniższych warstw społecznych lat 20. i 30. XX wieku: pomywaczy w restauracjach, włóczęgów i bezdomnych.
Książka wywołała bardzo żywą dyskusję na temat systemowej biedy — niejednokrotnie pułapki bez wyjścia, zarówno sto lat temu, jak i dziś. Bardzo ciekawym wątkiem stała się biografia autora, pochodzącego z dość zamożnej rodziny, wykształconego, który wybrał życie na marginesie społecznym. Stało się to przyczynkiem do dyskusji o autentyczności opisywanych przeżyć, międzyklasowych zależnościach społecznych oraz etycznych aspektach dobroczynności. Mimo poruszania bardzo poważnych kwestii, książka została napisana w lekki sposób, a jej lektura była dla wszystkich członków Klubu przyjemnością. Jej formę porównano do fabularyzowanego reportażu, uzupełnionego pogłębionym komentarzem społecznym. To pozycja zdecydowanie warta uwagi.
Spotkanie poprowadziła lek. Katarzyna Przybyła.
dr hab. Michał Wenderski
dr n. med. i n. o zdr. Michał Dopierała
Kolejne spotkania:
17 września — Daniel Petryczkiewicz, „Mała historia znikania. Opowieść o rzece”
24 września — wyjazd do Mosiny na spotkanie autorskie ze Sławomirem Gortychem
15 października — Robert Louis Stevenson, „Doktor Jekyll i pan Hyde”
