Wspomnienie o dr Krystynie Rożek – Niemiec

Krystyna – Rożek Niemiec urodziła się w Bolechowie w rodzinie nauczycielskiej o tradycjach patriotycznych. Ojciec – Feliks Rożek – dyrektor szkoły w Owińskach, w czasie wojny w ramach hitlerowskiej akcji Tanennberg był więźniem kilku obozów koncentracyjnych. Szkołę podstawową w Owińskach ukończyła w 1957 roku, podejmując dalszą naukę w Liceum Ogólnokształcącym im. Dąbrówki w Poznaniu, które ukończyła w 1957 r.

 

W tym samym roku rozpoczęła studia na Akademii Medycznej w Poznaniu na Wydziale Lekarskim. Dyplom lekarza uzyskała 16 stycznia 1964 r . W międzyczasie wyszła za mąż za lekarza Józefa Niemiec, późniejszego długoletniego ordynatora Oddziału Położniczo-Ginekologicznego w Czarnkowie. Po skończonych studiach rozpoczęła pracę w szpitalu w Czarnkowie na Oddziale Pediatrycznym oraz w lecznictwie otwartym. Tytuł Lekarza Pediatry uzyskała 15 kwietnia 1970 r. Od tego czasu prowadziła Poradnie Dziecięcą przy ulicy Sikorskiego do do czasu strukturalnych zmian w służbie zdrowia. Od roku 1999 otworzyła swoja Poradnie Lekarza Rodzinnego w Czarnkowie przy ulicy Kościuszki 75, którą prowadziła do 2015 r. Pracowała jednak dalej.

 

1 marca 2014 r. Wielkopolska Izba Lekarska Delegatura w Pile odznaczyła Krystynę Rożek -Niemiec Złotym Eskulapem. Wychowała trójkę dzieci: Beata Niemiec – Krawczyńska została anestezjologiem, Maciej Niemiec został chirurgiem, natomiast Piotr Niemiec został dr nauk przyrodniczych. Była uosobieniem wysokiej kultury osobistej, pięknej polszczyzny, dobrego smaku i elegancji. Zawsze pogodna, uśmiechnięta, wszystkim życzliwa, pełna pozytywnej energii, zarażająca optymizmem wszystkich wokół. Potrafiła jak nikt czarować w kuchni, a pączki a’la Hotel Europa czy sos borowikowy były niepowtarzalne. Całe swoje życie poświęciła medycynie. Wybrała specjalizację, która najbardziej pasowała do Jej osobowości. Empatyczna, pełna ciepła, troskliwa, wyczulona na potrzeby dziecka, a jednocześnie profesjonalna, konsekwentna w procesie leczenia i odpowiedzialna za każdego małego pacjenta. Przyjmowała i leczyła dzieci do ostatnich dni przed chorobą. Nie wyobrażała sobie życia bez małych pacjentów. Była prawdziwym lekarzem z powołania, o złotym sercu.

 

Odeszła 15 stycznia 2025 r. Na zawsze pozostanie w naszej pamięci.